Ga naar de inhoud

Niedringhausen – Porta Westfalica

vlag DE Wittekindsweg
Datum 09-02-2024
Afstand 24,3 km
Tijdsduur 05:18 uur
Hoogtemeters 540 hoogtemeters
bed vóór: Wiehen Therme, Niedringhausen
bed ná: Holiday Inn, Osnabrück
LAW wit/rode Wittekindswegmarkering

samen

We liepen de laatste etappe van deze vakantie vandaag. Het was een vrij lange etappe, dus hebben we op tijd ontbeten en ingepakt. Het weer was totaal anders dan gisteren: ruim boven het vriespunt, alle sneeuw was weer weggesmolten. De paden waren wel flink modderig geworden door alle neerslag.

We liepen in tegengestelde richting als de vorige dag de stuwwal weer op en zaten gelijk in de wolken. Het was ook gelijk zweten van de inspanning.

Na anderhalf uur lopen kwamen we aan bij Café Waldkristall, een schattig en wat alternatief cafeetje, waar we onszelf trakteerden op warme choco/cappuccino en een wafel met warme kersen.

Na dit lekkere stopje weer op pad richting Porta Westfalica over veel stevige bospaden met blaadjes en modder.

Bij het dorpje Bergkirchen liepen we een stukje langs de richel in plaats van eroverheen, omdat daar een steengroeve was. Dit was best een leuke afwisseling, waarbij we ook nog langs een schattig kerkje met daarnaast de Wittekindsquelle kwamen. Een bron uit de legende van Widukind, waar de route naar vernoemd is.

Hierna volgde de laatste grote klim met daarna een, steeds min of meer echtdoor, glooiend pad. Ard kreeg toen wat last van zijn hiel en dat bleek een beginnende schuurwond te zijn. Marinka werd ook steeds moeier; dit was duidelijk de laatste etappe…

Met nog een paar kilometer te gaan kwamen we nog langs een opgraving van een kerkje/familiegraf uit de 10e eeuw en iets verderop een uitkijktoren.

En toen doemde aan het eind van de richel het Kaiser Wilhelm Denkmal eindelijk op. Dit is een werkelijk gigantisch beeld onder een overkapping, met een prachtig uitzicht over Porta Westfalica aan beide kanten van de richel, die hier wordt doorkruist door de rivier de Wezer.

Terwijl we genoten van het uitzicht en een laatste korte pauze werd het alweer snel donker. Met behulp van onze lampjes daalden we de berg af.

Bij het eindpunt van de Wittekindsweg was weinig te vinden. Geen specifiek voor deze wandeltocht bedoeld plakkaat o.i.d., tenzij we het niet zagen in het donker… :-)

Nu waren we klaar met de wandeltocht, maar nog niet helemaal klaar met wandelen. Het was nog ongeveer een half uurtje naar het station. Daar namen we, na een tijdje wachten, de trein terug naar Osnabrück waar we om half negen incheckten.

Na een broodnodige douche aten we in het restaurant van het hotel. Lekkere schnitzel en tagliatelle Alfredo.

Tot slot nog even uitgebuikt in de bar met een spelletje.

Hiermee zat onze wandeltocht erop. Ruim 250 km gelopen in 11 wandeldagen. Gelukkig werd de route steeds wat leuker richting het einde. De volgende dag hebben we nog even in Osnabrück rondgekeken voordat we de trein (in Nederland vol carnavalsvierders) weer terug naar huis namen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *