Ga naar de inhoud

Hollandse Rading – Amersfoort (A)

Nederland LAW 3 – Marskramerpad
Datum 20-01-2024
Afstand 24,7 km
Tijdsduur 04:31 uur
Hoogtemeters 150 hoogtemeters
bed vóór: thuis
bed ná: thuis
Trein heen: trein
Trein terug: trein
LAW wit/rode LAW-markering

Ard met een vriend

Ook vandaag was het weer een prachtige dag, net als de dag ervoor langs het Romeinse Limespad. Ard ging weer met een vriend samen aan de wandel, net als het afgelopen jaar. Toen liepen we een stuk van het Maarten van Rossumpad.
Deze wandeling is een NS-wandeling met de naam Lange Duinen en volgt het Marskramerpad. Het grote voordeel van de NS-wandelingen is dat ze erg goed bereikbaar zijn met het OV. Rond een uur of 10:30u kwamen we aan op station Hollandse Rading, op de grens (de ‘rading’) van Noord-Holland en Utrecht.
Vrijwel gelijk nadat we op pad waren liepen we het bos in, waar we pas aan het eind van de wandeling, bij Amersfoort, weer uit kwamen.

Ook hier lag nog overal sneeuw, maar op sommige plekken waar het was ijzig was op asfaltstroken na was dat geen enkel probleem.

Het begin van de wandeling was een lang stuk door prachtige stukken bos, met afwisselend wat meer open stukken en langere lanen met grotere bomen langs de rand.

We verbaasden ons hoe weinig mensen er op deze zaterdagochtend in de natuur rondliepen. Pas toen we de eerste stukken duin tegenkwamen waren er wat meer mensen te zien. Het duingebied was voornamelijk populair bij mensen die daar hun hond kwamen uitlaten.

We hadden al even uitgekeken naar een plek om te lunchen, maar de eerste gelegenheid langs de route kwam pas na een kilometer of 15. We streken voor een relatief late lunch neer bij ‘De Soester Duinen’ voor koffie en een mooi bescheiden portie eggs Benedict.

Na zo’n drie kwartier gingen we verder en was de sluierbewolking verdwenen en liet de zon zich steeds meer gelden. Door de lage stand van de zon gaf dit een prachtig licht door de bomen heen.

Nadat we de laatste duinen achter ons hadden gelaten, volgde nog een laatste mooi stuk door het bos, voordat we weer in de bewoonde wereld kwamen. Na een aangelegd stuk met naaldbomen en een dichtgevroren bosvijver, begon het stationsgebied van Amersfoort.

Het laatste deel van de wandeling liep over een wat afgelegen weg langs het spooremplacement, waar dichter bij het station allerlei creatieve ondernemingen in de oude industriële panden zitten.

Nadat we bij het station waren aangekomen liepen we door de stad in, richting het centrum. We streken neer bij ‘De Vier Broers’, aan het Lieve Vrouwekerkhof. Dit was een prima plek om met de borrel te beginnen en die langzaamaan over te laten gaan in het diner.
Doordat we relatief weinig pauze hadden gehouden onderweg, waren we redelijk op tijd in het restaurant neergestreken. Zo konden we ook redelijk op tijd weer richting station om nog een 1,5 uur in de trein naar huis te zitten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *