Ga naar de inhoud

Kampen – Zwolle

Nederland SP 11 – Hanzestedenpad
Datum 03-11-2023
Afstand 21,4 km (+1,5 km voor Ard)
Tijdsduur 04:21 uur
Hoogtemeters 90 hoogtemeters
bed vóór: thuis
bed ná: AirB&B in Zwolle
auto héén: auto en Trein trein
auto terug: auto
Streekpaden geel/rode Streekpadmarkering

Samen

Een weekendje weg in Zwolle met vrienden was voor ons aanleiding om te kijken of er nog een mooie wandeling in de omgeving te vinden was. We hadden afgesproken om aan het eind van de vrijdagmiddag in Zwolle te verzamelen, dus dat gaf ons een volle wandeldag. We besloten om een start te maken met het Hanzestedenpad (SP11) door van Kampen naar Zwolle te lopen. Vroeg op dus; we stapten iets na 07:30u in de auto, hadden een soepele aansluiting op de trein vanaf station Zwolle en waren iets voor 10:00u op station Kampen. Na een lekker bakje koffie met iets lekkers bij het kleine barretje ‘Perron 1’ konden we op pad.

De tocht begon met een vrij lang stuk over het fietspad langs de IJssel, terwijl de wind stevig in ons gezicht woei. Nadat we het verharde pad verlieten om verder te lopen over de dijk, verdween de stad Kampen om de hoek uit het zicht. Om ons heen waren diverse groepjes dijkwachten in spé bezig met hun training, belangrijk werk.

Kampen verdwijnt langzaam uit zicht

Iets voor het oude dorpje Wilsum verlieten we de dijk en liepen we verder door uiterwaard Scherenwelle. Een prachtig stuk van de wandeling, dicht bij de rivier. Hier lopend begrijp je beter waarom er ook een hoogwaterroute als alternatief voor dit stuk op de kaart is aangegeven. Het was vandaag goed begaanbaar, maar bij tijd en wijle wel wat aan de drassige kant. Na het passeren van een klein strandje (waar je niet zou mogen zwemmen omdat dat te gevaarlijk is) en klein haventje kwamen we, via een prachtig mooi paadje door de Koppelerwaard, aan de oostkant van Wilsum weer op de dijk.

Marinka bij de Koppelerwaard

Er volgde een lang stuk over de Veecaterdijk, waar we bij Theehuis Zalkerveer een welverdiende pauze namen. Het was een beetje gaan spetteren, maar uiteindelijk zette de regen niet door. Het theehuis ligt bij de aanmeerplaats van het Veer Zalk-’s Heerenbroek, dat net een aantal dagen uit de vaart was genomen voor de winterperiode. In het theehuis werken mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, wat voor een licht chaotische setting zorgde. Voordat we verder liepen over de dijk kwam Ard er achter dat er een collega die in de buurt woont een stukje terug langs de IJssel zat te vissen en liep nog even terug om dag te zeggen.

Een lekker hazelnootgebakje in het theehuis

Opgewarmd gingen we weer aan de wandel. We volgden de bocht in de IJssel en kwamen iets verderop bij een brug over een nevengeul van de IJssel. Via deze brug kwamen we in het kleine natuurgebied Vreugderijkerwaard, absoluut het hoogtepunt van onze wandeldag! Net na de brug kun je afslaan naar een vogelkijkhut, maar die lieten we even voor wat het was; door het hele gebied waren ook veel vogels te zien. Verderop startte een laarzenpad, dat nu goed begaanbaar was, maar bij hoogwater zul je verderop niet verder kunnen. Na het oversteken via een vlotbrug, waarbij we nieuwsgierig werden toegekeken door een stel Hereford-runderen kwamen we op de smalste strook van dit gebied, letterlijk langs de rand van de rivier. Dit gedeelte van de wandeling had best nog langer mogen duren.

Mooier wordt het haast niet

Nadat we het natuurgebied hadden verlaten en via de Spooldersluis het Zwolle-IJsselkanaal waren overgestoken, begon de bewoonde wereld weer. Het Zwolle-IJsselkanaal en de sluis zijn in de 60’er-jaren geopend ter vervanging van de Willemsvaart die we even later passeerden nadat we onder de snelweg A28 door waren gelopen. De Willemsvaart is inmiddels onderbroken en de bijbehorende Katerveersluis is niet meer in gebruik.

De oude Katerveersluis

Het laatste stuk groen van deze wandeldag was door het park Het Engelse Werk, dat op oude vestingwerken is aangelegd. Hier zijn we een stukje verkeerd gelopen, doordat we een ietwat vergeelde sticker van de LAW Westerborkpad aan hadden gezien voor onze geel-rode streekpadstickers. Hierdoor liepen we meer langs de rand van het park in plaats van er min of meer dwars doorheen. Dit was geen straf, aangezien ook dit deel van het park de moeite waard was. Eenmaal het park uit liepen we door langs het spoor richting het station, waar we de auto weer oppikten en onze vrienden op gingen zoeken.

’s Avonds hebben we lekker gegeten bij Senang, in het centrum van de stad. Dit is een restaurant dat door Jonnie en Therese Boer (bekend van De Librije) is gestart en serveert allerlei kleine gangetjes uit de Oosterse keuken. Van zelf sushi maken via Thaise soep tot een dessert met groenethee-ijs. Het was erg warm binnen en de gerechten waren wat aan de zoute kant, maar toch wel een aanrader om lekker te eten na een dag wandelen.

Sushi-bouwpakket bij Senang

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *